Συνέχεια από το προηγούμενο: Δίαιτα για μόνιμα αποτελέσματα.

Διαβάστε επίσης: Δίαιτα (αρχικό άρθρο), Δίαιτα και συστατικά της τροφής, Δίαιτα και έκκριση ινσουλίνης.

Τι συμβαίνει στη δίαιτα VLCD (Very Low Calorie Diet);

Όταν υποβάλλουμε έναν οργανισμό σε δίαιτα VLCD, είναι λογικό αυτός (ο οργανισμός) να μην «το ξέρει». Ψάχνει για να βρει γλυκόζη που είναι το καθημερινό του καύσιμο. Επειδή δεν βρίσκει, κάτι πολύ συνηθισμένο όταν δεν έχει φάει για κάποιες ώρες, παίρνει από αυτή που έχει αποθηκεύσει πρόχειρα στο συκώτι και στους μυς με μια μορφή που λέγεται γλυκογόνο.

 

Έτσι λοιπόν χωρίς να ανησυχήσει τρώει το γλυκογόνο. Σε μια δίαιτα VLCD το γλυκογόνο τελειώνει σε περίπου δύο ημέρες. Τότε, καθώς εμείς τον έχουμε καθησυχάσει προσφέροντάς του αυτούς τους λίγους υδατάνθρακες και επαρκή ποσότητα πρωτεϊνών, αρχίζει και κινητοποιεί το λίπος.

Λειώνει το λίπος, παράγει λιπαρά οξέα τα οποία μεταβολίζει και τα μετατρέπει σε ότι θα μετέτρεπε τη γλυκόζη, αν έκαιγε γλυκόζη. Δηλαδή χρησιμοποιεί τα λίπη ως καύσιμο. Αυτά τα λιπαρά οξέα που ελευθερώνονται από το λίπος και λέγονται κετονοσώματα, ασκούν στον εγκέφαλο μια ανορεκτική δράση. Έτσι εξηγείται πως δεν πεινάει κανείς με δίαιτα τόσο χαμηλών θερμίδων. Βέβαια το πόσο χαμηλά θα πάει κανείς σε θερμίδες, είναι κάτι που εξατομικεύεται.

ιατρού.

 

 

Μπορεί η δίαιτα να ξεκινήσει από οποιαδήποτε από τις τρεις πρώτες φάσεις (η τρίτη διακρίνεται σε ακόμη τρία στάδια), ανάλογα με την ηλικία, το σωματικό βάρος, το δείκτη μάζας σώματος, την ύπαρξη συν-νοσηροτήτων όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και η υπέρταση, το ιστορικό, το προφίλ των εργαστηριακών εξετάσεων και τα λαμβανόμενα φάρμακα. Φυσικά πάντα λαμβάνονται υπ’ όψιν οι ιδιαίτερες προτιμήσεις και επιθυμίες του ατόμου που θέλει να χάσει βάρος.

Η πρώτη φάση της δίαιτας έχει τις πιο χαμηλές θερμίδες και επιτυγχάνεται μόνο με τρόφιμα Eurodiet, σαλάτες και ελαιόλαδο. Η πρώτη φάση συνιστάται για διάστημα όχι μεγαλύτερο των τεσσάρων εβδομάδων, ανεξάρτητα από πόσο μεγάλη είναι η επιθυμητή απώλεια βάρους. Πέραν των τεσσάρων εβδομάδων έχει αποδειχθεί ότι παρατηρείται το λεγόμενο «αρνητικό ισοζύγιο αζώτου», κάτι που δεν είναι επιθυμητό, γι αυτό και δεν συστήνεται η παράτασή της πέρα από αυτό το χρονικό διάστημα.

Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό από τις πρώτες ημέρες της δίαιτας, καθώς το αδυνάτισμα είναι αισθητό και το άτομο διαπιστώνει ότι φοράει ρούχα ένα νούμερο μικρότερα.

Οι επισκέψεις στον πιστοποιημένο ιατρό κάθε περίπου είκοσι μέρες και οι μετρήσεις σύνθεσης σώματος που γίνονται με ειδικό όργανο, ελέγχουν και επιβεβαιώνουν την απώλεια βάρους μόνο από λιπώδη ιστό και όχι από τη μυϊκή μάζα.

 

Ακολουθεί η δεύτερη φάση, στην οποία απλά ένα από τα γεύματα αντικαθίσταται από ένα γεύμα πλούσιο σε πρωτεΐνη και υδατάνθρακες μόνο από φρέσκα ή βραστά λαχανικά. Όλα τα άλλα παραμένουν όπως στην πρώτη φάση.

Η τρίτη φάση είναι η πιο σημαντική από όλες και γι αυτό θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Είναι η φάση κατά την οποία προστίθενται σταδιακά στη δίαιτα οι υδατάνθρακες. Μετά τις δύο πρώτες φάσεις που το άτομο έχει πρακτικά στερηθεί τους υδατάνθρακες, αυτοί πρέπει να ξαναμπούν στη δίαιτα σταδιακά, ώστε να επανεκπαιδευτεί  ο οργανισμός στη σωστή διαχείρισή τους και να αποφευχθεί η επαναπρόσληψη του βάρους.

Έτσι προστίθεται πρώτα το φρούτο, στη συνέχεια οι σύμπλοκοι υδατάνθρακες και τελευταίοι οι καθαροί υδατάνθρακες σε μικρές ποσότητες και η γαλακτοκομική πρωτεΐνη (τυρί, γιαούρτι).

Στη φάση αυτή αντικαθίσταται και άλλο ένα γεύμα Eurodiet από κανονικό γεύμα, ενώ τα προϊόντα Eurodiet παραμένουν να χρησιμοποιούνται ως σνακ.

Η τέταρτη φάση στη δίαιτα Eurodiet δεν είναι ουσιαστικά τίποτε άλλο παρά παρά η σωστή μεσογειακή διατροφή, η οποία είναι και η ιδανική για να επιτύχουμε σταθεροποίηση του βάρους. Η διαδρομή από τις προηγούμενες φάσεις έχει εξασφαλίσει χαμηλές εκκρίσεις ινσουλίνης με συνέπεια την πρόσληψη σχετικά αυξημένων θερμίδων χωρίς να προστίθεται λίπος και έχει εκπαιδεύσει το άτομο, πώς να αποφεύγει τις καταστάσεις παρατεταμένης νηστείας που δημιουργούν υπογλυκαιμίες και οδηγούν στο φαύλο κύκλο πολυφαγίας – υπεργλυκαιμίας – υπερινσουλιναιμίας – υπογλυκαιμίας.

Σε ασθενείς με χρόνια νοσήματα και κυρίως με σακχαρώδη διαβήτη, οι έλεγχοι είναι πολύ πιο στενοί, καθώς πρέπει να αναπροσαρμόζονται τόσο τα αντιδιαβητικά δισκία που παίρνει ο ασθενής, όσο και η ινσουλίνη.

 

Το τελικό αποτέλεσμα σε ένα διαβητικό που θα έχει επιστρέψει σε ένα καλό σωματικό βάρος θα είναι η ευκολότερη ρύθμιση του σακχάρου. Αυτό οφείλεται στην αποκατάσταση του αριθμού των υποδοχέων της ινσουλίνης, στη μείωση του λιπώδους ιστού ο οποίος παράγει μεγάλο αριθμό παθολογικών ορμονών, στην ευκολότερη κινητοποίηση και άσκηση και μια σειρά από άλλους παράγοντες.

Γιατροί κατ’ οίκον, hoMed, Κατ’ οίκον νοσηλεία: Παρόν και Μέλλον, SOS ΙΑΤΡΟΙ