Η ημικρανία είναι ένας πολύ συχνός και σοβαρός τύπος κεφαλαλγίας, με τεράστιες επιπτώσεις στην επαγγελματική, κοινωνική και οικογενειακή ζωή των ανθρώπων.  Υπολογίζεται ότι η ημικρανία ταλαιπωρεί περίπου το 12% του πληθυσμού, με τριπλάσια προτίμηση στις γυναίκες.

Η αύρα είναι ένα χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τα δύο είδη της ημικρανίας. Πρόκειται για κάποιο νευρολογικό σύμπτωμα που προηγείται της ημικρανίας. Συνήθως είναι οπτική διαταραχή που παίρνει τη μορφή κάποιας λάμψης (σπινθηροβόλο σκότωμα) ή  σκοτεινή περιοχή στο κέντρο του οπτικού πεδίου, ή ακόμη και μούδιασμα ή τσιμπήματα σε κάποιο μέρος του προσώπου. Πάντως τα 2/3 περίπου των περιπτώσεων ημικρανίας, δεν εμφανίζουν αύρα. Η χωρίς αύρα ημικρανία, εκτός του ότι είναι πιο συχνή, έχει και πιο συχνές κρίσεις και έτσι ευθύνεται για το 90% του συνόλου των κρίσεων και προκαλεί μεγαλύτερη ανικανότητα.

Η τυπική κρίση ημικρανίας διακρίνεται σε τρεις φάσεις:

Η πρόδρομη φάση προηγείται του πόνου κατά μερικές ώρες συνήθως και χαρακτηρίζεται από κομμάρες, χασμουρητά, καταθλιπτική διάθεση και συχνά έντονη επιθυμία για συγκεκριμένα είδη τροφής.

Η φάση του πόνου. Ο πόνος στην ημικρανία είναι συχνά (1 στις 3 περιπτώσεις) ετερόπλευρος (από τη μία μόνο μεριά), γι αυτό και ο τύπος αυτός της κεφαλαλγίας έχει ονομασθεί ημικρανία. Η φάση αυτή διαρκεί από 4 ώρες έως 3 μέρες. Ο πόνος είναι πολύ ισχυρός, επιδεινώνεται με απλές κινήσεις. Ο πόνος χαρακτηρίζεται «σαν σφυριές» στο κεφάλι, ενώ παράλληλα το άτομο έχει σχεδόν πάντα ναυτία και όχι σπάνια κάνει εμέτους. Συνήθως η ημικρανία χειροτερεύει με τα φώτα, τους θορύβους και τις οσμές. Στη φάση αυτή το άτομο είναι ανίκανο να κάνει ακόμη και τις πιο απλές δουλειές, θέλει να ξαπλώνει ακίνητο σε σκοτεινό και ήσυχο δωμάτιο, περιμένοντας να περάσει η κρίση.

Η φάση της αποδρομής ακολουθεί την προοδευτική ύφεση του πόνου και χαρακτηρίζεται από συμπτώματα παρόμοια με αυτά της πρόδρομης φάσης, δηλαδή ατονία και έντονη επιθυμία για συγκεκριμένα είδη τροφής.

Συνήθως η ημικρανία παίρνει την τυπική της μορφή και έτσι ξεχωρίζει αρκετά εύκολα από την πολύ συχνότερη κεφαλαλγία τύπου τάσεως, το γνωστό «πονοκέφαλο». Μια σειρά από χαρακτηριστικά ξεχωρίζει την ημικρανία από την κεφαλαλγία τύπου τάσεως, ενδεικτικά όμως εδώ αναφέρουμε πως η τελευταία δεν είναι τόσο έντονη, χαρακτηρίζεται σαν ήπιος βαθύς και αυξομειούμενος πόνος σε ολόκληρο το κεφάλι, ενώ συνήθως δεν συνοδεύεται από ναυτία και φωτοφοβία.

Η διάκριση αυτών των δύο τύπων κεφαλαλγίας από τον ιατρό έχει πολύ μεγάλη σημασία, διότι στον κάθε τύπο ενδείκνυνται διαφορετικά φάρμακα (Βλ. ημικρανία-θεραπεία).

Σπανιότερες μορφές είναι η ημικρανία της βασικής αρτηρίας, η ημιπληγική ημικρανία, η αμφιβληστροειδική ημικρανία, η οφθαλμοπληγική ημικρανία, τα παιδικά περιοδικά σύνδρομα, η χρόνια ημικρανία, το status migrainosus, το ημικρανικό έμφρακτο και η ημικρανία με σπασμούς.