Για να επιτύχουμε δραστική μείωση του σωματικού βάρους, είναι γνωστό πως χρειάζεται μείωση των προσλαμβανομένων θερμίδων. Όταν όμως υποβάλλουμε έναν οργανισμό σε δίαιτα πολύ χαμηλών θερμίδων (VLCD), υπάρχουν πολλές παγίδες στις οποίες συχνά πέφτει κανείς με αποτελέσματα που δεν είναι επιθυμητά και με τελική συνέπεια την παροδική μόνο μείωση του βάρους, που ανακτάται σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Πρώτη παγίδα: Δε μπορούμε να μειώσουμε όλα τα συστατικά της τροφής στις ίδιες αναλογίες με αυτές που έχουν στην κανονική ισορροπημένη διατροφή. Αυτό ισχύει γιατί κάποια συστατικά όπως είναι οι πρωτεΐνες, δεν αποθηκεύονται. Έτσι πρέπει απαραίτητα κάθε οργανισμός να προσλαμβάνει καθημερινά περίπου 1 γραμμάριο πρωτεΐνης για κάθε κιλό ιδανικού σωματικού βάρους. Όσο λοιπόν και να μειώσουμε τις θερμίδες, οι πρωτεΐνες δεν πρέπει να κατέβουν κάτω από αυτό το κατώτατο όριο.

Δεύτερη παγίδα: Τα λίπη που κρύβουν πολλές θερμίδες σε κάθε γραμμάριο, δεν πρέπει να εξαφανισθούν τελείως από την τροφή. Οι μεμβράνες των κυττάρων, οι ορμόνες και άλλα συστατικά φτιάχνονται καθημερινά από λίπη. Επί πλέον κάποια ποσότητα λίπους είναι απαραίτητη για να προσλάβουμε τις βιταμίνες A, D, E και Κ, που είναι λιποδιαλυτές. Τέλος, έχουμε ανάγκη από τα λεγόμενα «καρδιοπροστατευτικά» λίπη που είναι τα ω-3, ω-6 και τα πολυακόρεστα.

Τρίτη παγίδα: Αν εξαφανίσουμε τελείως τους υδατάνθρακες από τη διατροφή, ο οργανισμός θα βρεθεί σε κατάσταση πανικού και θα θέσει σε λειτουργία βιοχημικούς μηχανισμούς που δεν θέλουμε, όπως είναι η νεο-γλυκογένεση με καταστροφή μυϊκού ιστού. Αυτός ο μηχανισμός μειώνει απατηλά το βάρος, καθώς αυτό που βλέπουμε στη ζυγαριά δεν είναι λίπος, αλλά μυϊκός ιστός. Χρειάζεται να περιέχει η δίαιτα κάποιους υδατάνθρακες, όμως αυτοί να είναι εξαιρετικά αργής απορρόφησης (πολύ χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη).

Τέταρτη παγίδα: Οι πολύ στερητικές δίαιτες συχνά δεν έχουν τα απαραίτητα ιχνοστοιχεία, μέταλλα και βιταμίνες που χρειάζεται καθημερινά ο οργανισμός.

Εστιάζουν μόνο στις προσλαμβανόμενες θερμίδες, αδιαφορώντας για τα υπόλοιπα, υποσχόμενες ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα μετά μία εβδομαδα. Όμως το αποτέλεσμα αυτό είναι ψεύτικο και προσωρινό.

Υπάρχει τρόπος να επιτύχει κανείς δίαιτα πολύ χαμηλών θερμίδων με πολύ μελετημένη και προσεκτική σύνθεση γευμάτων. Κάτι τέτοιο όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο. Στο σημείο αυτό έχει δώσει λύση η Eurodiet, η οποία έχει παρασκευάσει ειδικά τρόφιμα από εντελώς αγνές πρώτες ύλες (μπιζέλια, γάλα, ασπράδι αυγού, ξηρούς καρπούς κ.λπ.). Κάθε μερίδα έχει περίπου τις ίδιες θερμίδες και περίπου την ίδια επιθυμητή σύνθεση σε πρωτεΐνες, λίπη, υδατάνθρακες, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, μέταλλα, φυτικές ίνες, αλλά με μεγάλη ποικιλία γεύσεων που κυμαίνονται από αλμυρά γεύματα όπως σούπες, ομελέτες, μακαρόνια μπολονέζ, ψωμί, μέχρι κρέμες, κορν-φλέικς, σοκολάτες, μπισκότα και κέικ!

Η δίαιτα χωρίζεται σε τέσσερεις φάσεις, η πρώτη πολύ χαμηλών θερμίδων, η δεύτερη χαμηλών θερμίδων, η τρίτη στην οποία αυξάνονται σταδιακά οι θερμίδες και μπαίνουν σταδιακά και μεθοδικά οι υδατάνθρακες και η τέταρτη που είναι προσαρμογή στην ισορροπημένη μεσογειακή διατροφή.

Η φάση από την οποία θα ξεκινήσει κάποιος που πρέπει να χάσει σωματικό βάρος, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως είναι φυσικά το σωματικό βάρος, αλλά και η ηλικία, οι συνυπάρχουσες νοσηρότητες (σακχαρώδης διαβήτης, αγγειοπάθεια, υπέρταση) και άλλα. Σε κάθε επίσκεψη γίνεται μέτρηση σύνθεσης του σώματος ώστε να διαπιστώνεται η ομαλή κατανάλωση λίπους με ταυτόχρονη διατήρηση της μάζας του μυικού ιστού.

Ακόμη και κατά την πρώτη φάση πολύ χαμηλών θερμίδων, δεν υπάρχει πείνα, καθώς τα λιπαρά οξέα που παράγονται κατά την ομαλή κινητοποίηση του λίπους από τις λιπαποθήκες, ασκούν ανορεκτική δράση στον εγκέφαλο. Επί πλέον δεν υπάρχει στέρηση, καθώς τα γεύματα Eurodiet έχουν τόσο μεγάλη ποικιλία γεύσεων.

Μετά την επίτευξη του αποτελέσματος που είναι από την αρχή εξασφαλισμένο, οι όποιες τυχόν ανθρώπινες μικροϋποτροπές, αντιμετωπίζονται εξ ίσου εύκολα, αρκεί να ζητήσει κανείς άμεσα βοήθεια από τον πιστοποιημένο ιατρό. Συνήθως επάνοδος στην τρίτη φάση για μερικές εβδομάδες διορθώνει το πρόβλημα.

Μετά το τέλος της μεθόδου, το άτομο που έχασε το υπερβάλλον σωματικό βάρος, έχει εκπαιδευτεί ώστε, χωρίς να στερείται, να αποφεύγει εκείνες τις «κακοτοπιές» που του είχαν χαλάσει κάποτε το μεταβολισμό και πάχυνε.