English
Σχεδόν κάθε ασθενής που δεν χρειάζεται χειρουργείο ή εντατική, μπορεί με ασφάλεια να νοσηλεύεται στο σπίτι του. Όλο το 24 γιατροί και νοσηλευτές βρίσκονται σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσουν κάθε επείγον περιστατικό σε όλη την Αττική.
Γιατροί επισκέπτονται τους ασθενείς όλες τις ώρες του 24ώρου
Κατ' Οίκον Νοσηλεία - Γιατροί στο σπίτι όλο το 24ωρο
Αμέσως γιατρός στο σπίτι Ιατροί Κατ' Οίκον

Ιατρικές Επισκέψεις

Ιατρικές επισκέψεις όλο το 24ωρο και όλο το χρόνο με σύγχρονα εξοπλισμένες κινητές μονάδες για αντιμετώπιση κάθε επείγοντος ή χρόνιου περιστατικού.


Νοσηλευτικές επισκέψεις

Νοσηλευτές με άρτια κατάρτιση πραγματοποιούν επισκέψεις για εκτέλεση νοσηλευτικών πράξεων (περιποίηση κατακλίσεων, φροντίδα στομιών, αλλαγές τραυμάτων, αντικαταστάσεις καθετήρων κλπ).


Νοσηλεία στο σπίτι

Ο ασθενής νοσηλεύεται στο σπίτι σαν να ήταν στο νοσοκομείο...

Ο Νεφρός στη Ζωή μας

    Κώστας Μαυροματίδης
    Διευθυντής Νεφρολογικού Τμήματος Κομοτινής

    Ποιες είναι οι φυσιολογικές λειτουργίες του νεφρού;

    1. Είναι υπεύθυνος για την απομάκρυνση από τον οργανισμό των τοξικών και βλαβερών ουσιών που παράγονται καθημερινά. Μεταξύ αυτών των ουσιών είναι η γνωστή σε όλους μας ουρία, η κρεατινίνη, το ουρικό οξύ και άλλες πολλές που γνωρίζουμε τη φύση του ή και που δεν γνωρίζουμε.

    2. Είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση της ισορροπίας του νερού. Δηλαδή ρυθμίζει το πόσο νερό θα κρατήσει ο οργανισμός και το πόσο θα αποβάλλει, έτσι ώστε ούτε αφυδατωμένος να είναι, αλλά ούτε και με οιδήματα.

    3. Ρυθμίζει την οξεοβασική ισορροπία σε πολύ μεγάλο βαθμό (από αυτόν αποβάλλονται τα οξέα και οι βάσεις που παράγονται καθημερινά και πλεονάζουν στον οργανισμό μας). Η λειτουργία αυτή είναι πολύ σημαντική, αφού αν ξεφύγει η ισορροπία αυτή από ορισμένα στενά όρια, τότε τίποτε πλέον δεν λειτουργεί φυσιολογικά (όλα τα κύτταρα του οργανισμού λειτουργούν σε συγκεκριμένο περιβάλλον οξύτητας).

    4. Παράγει ορμόνες, όπως την ερυθροποιητίνη, τη ρενίνη και άλλες, αλλά και τη βιταμίνη D.

    Ερυθροποιητίνη : Παράγεται από τους νεφρούς και έχει σαν στόχο της τη διέγερση του μυελού των οστών για παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων (αίματος). Αυτό σημαίνει ότι είναι η ορμόνη αυτή υπεύθυνη για την παραγωγή αίματος και άρα όταν λείπει ο άρρωστός θα έχει αναιμία και όλα τα επακόλουθά της (εύκολη κούραση, δεν αντέχει στο κρύο, ανορεξία, μειωμένη διάθεση για sex, ταχύπνοια κ.ά.).
    Σημειώνεται ότι η αναιμία είναι πιθανότατα η σημαντικότερη επιπλοκή της νεφρικής ανεπάρκειας. Αυτό συμβαίνει επειδή η αιμοσφαιρίνη έχει σαν σκοπό της την μεταφορά οξυγόνου στα κύτταρα και την μεταφορά από αυτά διοξειδίου του άνθρακα στους πνεύμονες (για αποβολή), όπως και άλλων άχρηστων στοιχείων του μεταβολισμού τους.
    Η ερυθροποιητίνη ανακαλύφθηκε το 1980 και εφαρμόσθηκε σε αρρώστους για θεραπευτικούς σκοπούς ευρύτατα από το 1987. Παράγεται από ανασυνδυασμό του DNA ανθρώπων. Χορηγείται στους νεφροπαθείς με ενέσεις στο δέρμα (υποδόρια) ή και στη φλέβα (ενδοφλέβια).
    Η χρήση της έχει ορισμένες παρενέργειες, όπως ότι μπορεί να ανεβάσει την αρτηριακή πίεση του αρρώστου ή να απορυθμίσει την πίεση ρυθμισμένων ατόμων. Μπορεί ακόμη να ανεβάσει λίγο το κάλιο στο αίμα.

    Ρενίνη : Η ρενίνη είναι μία ορμόνη, που παράγεται μεταξύ άλλων και στους νεφρούς και ευθύνεται για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Από την παρουσία της εξαρτάται η παραγωγή και άλλων ορμονών, όπως της αγγειοτασίνης ΙΙ και της αλδοστερόνης. Η πρώτη είναι η πιο αγγειοσυσπαστική ουσία του οργανισμού, ενώ η δεύτερη είναι πολύ σημαντική στη ρύθμιση του ισοζυγίου του νατρίου και του νερού.

    Βιταμίνη D : Είναι μεταξύ άλλων υπεύθυνη για την απορρόφηση του ασβεστίου από το έντερο και για την εναπόθεσή του στα κόκαλα. Από αυτήν λοιπόν εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό η ασβέστωση των οστών. Στο νεφρό γίνεται μία τελική αντίδραση από την οποία παράγεται το τελικό δραστικό μόριο της βιταμίνης D (προηγείται το ήπαρ στο οποίο επίσης γίνεται μία άλλη αντίδραση). Αν λοιπόν δεν υπάρχει φυσιολογικός νεφρός, δε σχηματίζεται το δραστικό μόριο της βιταμίνης D (παράγεται ένα λιγότερο δραστικό), με αποτέλεσμα να αρχίζουν οι επιπτώσεις της έλλειψής της (χαμηλό ασβέστιο και αυξημένος φώσφορος ορού, κακή ασβέστωση οστών).
    Σε νεφρική ανεπάρκεια λόγω της μείωσης του ασβεστίου του ορού (εξ αίτιας της αύξησης του φωσφόρου, που τον παίρνουμε από τις τροφές και δεν έχουμε τη δυνατότητα να τον αποβάλλουμε με τους νεφρούς μας που είναι πλέον ανεπαρκείς), διεγείρεται η παραγωγή της παραθορμόνης από τους παραθυρεοειδείς αδένες που βρίσκονται στο λαιμό (πάνω στο θυρεοειδή αδένα), η οποία έχει σαν σκοπό της την αύξηση του ασβεστίου του ορού (το παίρνει από τα κόκαλα). Η δράση αυτή της παραθορμόνης καταστρέφει τα κόκαλα και παράλληλα δεν απαλλάσσει τον οργανισμό από το χαμηλό ασβέστιο του ορού (φαύλος κύκλος). Τελικά φθάνουμε να έχουμε υπερπαραθυρεοειδισμό και να χρειαζόμαστε χειρουργικές επεμβάσεις (παραθυρεοειδεκτομές).
    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αρχίζει όταν η κρεατινίνη του ορού είναι 2-3 mg/dl, δηλαδή πολύ νωρίς στην πορεία της νεφρικής ανεπάρκειας. Αυτό σημαίνει ότι πολύ έγκαιρα πρέπει να παρακολουθούμε τα επίπεδα του ασβεστίου και φωσφόρου του ορού για να παρέμβουμε έγκαιρα.
    Το πρόβλημα του υπερπαραθυρεοειδισμού λύνεται (περιορίζεται) όταν ο άρρωστος προσέχει τη δίαιτά του (τρώγοντας κυρίως λιγότερα γαλακτοκομικά προϊόντα, ξηρούς καρπούς, αυγά και κρεατικά), έτσι ώστε να μην αυξάνεται ο φώσφορός του ορού του (εκτός των άλλων ο υψηλός φώσφορος ευθύνεται και για τον κνησμό που έχουν οι νεφροπαθείς). Αυτό χρειάζεται επειδή ο υψηλός φώσφορος ευθύνεται για μείωση του ασβεστίου του ορού, γεγονός που σημαίνει ότι τότε θα διεγερθεί η παραγωγή παραθορμόνης και άρα θα οδηγηθούμε σε υπερπαραθυρεοειδισμό. Εκτός όμως από τη δίαιτα ο νεφροπαθής άρρωστος χρειάζεται να παίρνει τα δεσμευτικά του φωσφόρου (pepsamar, alucap, titralac, calcioral κ.α.) στη σωστή δόση (την ορίζει ο γιατρός) και στο σωστό χρόνο (στο μέσον των γευμάτων), έτσι ώστε να μειωθεί όσο γίνεται περισσότερο η ποσότητα φωσφόρου που θα απορροφηθεί από το έντερο και θα φθάσει στ αίμα. Σημειώνεται ότι ο φώσφορος δεν μπορεί να φύγει σε μεγάλες ποσότητες από το φίλτρο με την αιμοκάθαρση.
    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιμετωπίζεται με διάφορους τρόπους. Πρώτα απ’ όλα με εντατικοποίηση των μέτρων κατά της αύξησης του φωσφόρου στον ορό (μείωση πρόσληψης με τις τροφές, αύξηση της δέσμευσης με τα δεσμευτικά του και μικρή εντατικοποίηση της κάθαρσης). Δεύτερον με χορήγηση βιταμίνης D (εμποδίζει και θεραπεύει περιπτώσεις υπερπαραθυρεοειδισμού). Τρίτον με παραθυρεοειδεκτομή (αφαίρεση όλων των παραθυρεοειδών, πλην ενός μικρού τμήματος ενός από αυτούς, τον οποίο και αφήνουμε στη θέση του αφού τον σημαδέψουμε ή και τον μετεμφυτεύουμε αλλού (δελτοειδής μυς η κοιλιακό τοίχωμα).

     

 

Ακτινογραφίες στο σπίτι

Ακτινογραφίες στο σπίτι χωρίς μετακίνηση και ταλαιπωρία του ασθενούς με χρήση ψηφιακής τεχνολογίας. Εμφανίζονται ψηφιακά τη στιγμή της επισκεψης και στέλονται με e-mail για διάγνωση.


Εξετάσεις αίματος

Μέσα σε λίγα μόνο λεπτά ο γιατρός κατά τη διάρκεια της επίσκεψης έχει στη διάθεσή του μια σειρά από σημαντικές εξετάσεις:

Ουρία, σάκχαρο, κρεατινίνη, κάλιο, νάτριο, αιματοκρίτη, αιμοσφαιρίνη, anion-gap, αέρια αίματος, γαλακτικό οξύ, χρόνο προθρομβίνης, INR, τροπονίνη, BNP.

Οι εξετάσεις αυτές του επιτρέπουν να διαμορφώσει ολοκληρωμένη άποψη για την κατάσταση του ασθενούς και να αντιμετωπίσει άμεσα κάθε επείγουσα διαταραχή (π.χ. διαταραχές των ηλεκτρολυτών, υπεργλυκαιμία κ.λπ.) ή να διαγνώσει έγκαιρα σοβαρές και απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις (π.χ. έμφραγμα μυοκαρδίου σε αρχικό στάδιο, αναπνευστική ανεπάρκεια με υπερκαπνία κ.λπ.)

 
© Copyright HOMED 2003 All rights reserved