<<Προηγούμενο Επόμενο>>
Ηλίας Παπαζήσης
Υπάρχουν διάφορα είδη μικρών φλεβοκαθετήρων. Βασική διαφορά μεταξύ τους
είναι η ύπαρξη ή όχι βαλβίδας ένεσης φαρμάκου. Σε μερικές περιπτώσεις
μπορεί να είναι χρήσιμη. Διαφορετικά η σύνδεση ενός τριπλού διακόπτη (3-way
stopcock) στη γραμμή έγχυσης εξασφαλίζει αυτή τη δυνατότητα.
Οι φλεβοκαθετήρες με βαλβίδα έγχυσης φαρμάκου μπορεί να είναι πιο εύχρηστοι,
καθώς δίνουν περισσότερα σημεία λαβής.
Δύο λεπτομέρειες που έχουν σημασία και πρέπει να τις προσέχουμε κατά
την προμήθεια φλεβοκαθετήρων:
• Η αιχμές των μεταλλικών οδηγών να διαθέτουν τρία επίπεδα λείανσης.
• Η άκρες των φλεβοκαθετήρων να μην είναι κομμένες κάθετα αλλά να λεπταίνουν
ομαλά.
Υπάρχουν φλεβοκαθετήρες διαφόρων διατομών. Από τους πιο συχνά χρησιμοποιούμενους
αναφέρουμε τους 22G (χρώματος μπλε), 20G (χρώματος ροζ), 18G (χρώματος
πράσινου) και 16G (χρώματος γκρι). Από αυτούς ο 22G είναι ο πιο λεπτός
και ο 16G ο πιο χοντρός.
Ποιον θα επιλέξουμε; Αν ο ορός πρόκειται να πέσει με ελεύθερη ροή χωρίς
τη βοήθεια αντλίας ενοδφλέβιας έγχυσης, η διατομή του φλεβοκαθετήρα προσδιορίζει
τον ανώτατο ρυθμό έγχυσης. Οι ρυθμοί αυτοί συνήθως αναγράφονται στις συσκευασίες.
Π.χ. ένας φλεβοκαθετήρας 22G επιτρέπει ελεύθερη ροή μέχρι 33 ml/min, ενώ
ένας 18G επιτρέπει ελεύθερη ροή 96 ml/min.
Επομένως αν θέλετε να χορηγήσετε ορό με πολύ μεγάλη ροή, θα χρησιμοποιήσετε
χοντρό φλεβοκαθετήρα. Π.χ. στην οξεία υποστήριξη ενός πολυτραυματία πρέπει
να τοποθετήσετε δύο φλεβοκαθετήρες 16G, που επιτρέπουν 250 ml/min ο καθένας,
ώστε να μπορείτε να χορηγείτε 2,5 λίτρα αλατούχου διαλύματος κάθε πέντε
λεπτά (ATLS standards).
Θυμηθείτε: Ο ρυθμός έγχυσης του ορού
δεν πρέπει να υπολείπεται του ρυθμού των απωλειών. Επομένως αν οι απώλειες
είναι μεγάλες (αιμορραγία, διάρροιες), αναλόγως μεγάλος πρέπει να είναι
και ο ρυθμός αποκατάστασης του ενδαγγειακού όγκου!
Οι πολύ λεπτοί φλεβοκαθετήρες (π.χ. 22G ή λεπτότεροι), έχουν το πλεονέκτημα
της ελάχιστης ενόχλησης του ασθενούς κατά την τοποθέτησή τους. Επίσης
σας επιτρέπουν να καθετηριάσετε λεπτότατα φλεβίδια σε δύσκολες περιπτώσεις.
Υπάρχουν δύο μειονεκτήματα:
• Οι οδηγοί τους είναι τόσο λεπτοί, που λυγίζουν εύκολα. Έτσι, όταν προσπαθείτε
να οδηγήσετε το φλεβοκαθετήρα από τη λαβή του, η αιχμή στρέφεται προς
την αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν προς την οποία την κατευθύνετε. Αυτό
μπορεί να σας δυσκολέψει αν η φλέβα που προσπαθείτε να καθετηριάσετε δεν
είναι εντελώς επιφανειακή.
• Έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να «τσακίσουν» και να δημιουργήσουν προβλήματα
στη ροή.
Κανόνας: Πρέπει να επιλέγετε τον λεπτότερο φλεβοκαθετήρα που εξυπηρετεί τις ανάγκες σας.